Schrijvers archief Administrator

De grootste nationale kortebaanwedstrijd is op zoek naar een nieuwe wedstrijdleider!

Betreft: vacature Wedstrijdleiding NSRF Slotwedstrijden

Functie
De wedstrijdleiding houdt zich bezig met welke velden er uitgeschreven worden, het tijdschema, de loting en alle communicatie over de wedstrijd met de roeiers, coaches en verenigingen. Tijdens de wedstrijd zit je op de plaats met het beste uitzicht over de baan: de finishtoren. Vanuit de toren probeer je ervoor te zorgen dat alles wat je hebt bedacht ook goed uitgevoerd wordt. Bij nieuwe (onverwachte) situaties pas je de plannen aan zodat alles toch weer goed komt. Kortom: jij zorgt ervoor dat de roeiers hun beste wedstrijd kunnen roeien.

Tijdsbesteding
Van het najaar tot ongeveer een maand voor de Slotwedstrijden ben je vooral bezig met het maken van plannen en verwachtingen voor de komende wedstrijd en die van het jaar daarna. Hier zitten enkele piekmomenten tussen, maar over het algemeen is het vrij rustig. Vanaf eind mei/begin juni beginnen de eerste vragen en verzoeken van roeiers en coaches binnen te komen. Maar de echte drukte begint in de week voor de wedstrijd met het maken van het definitieve tijdschema, de loting en het beantwoorden van vele mailtjes en telefoontjes.

De functieduur is in overleg in te vullen, maar in verband met de continuïteit wordt gestreefd naar langere beschikbaarheid (minstens twee jaar).

Profiel

  • Je bent student
  • Je bent actief (geweest) in een studentenroeivereniging;
  • Je hebt affiniteit en ervaring met het wedstrijdroeien
  • Je bent in het bezit van een kamprechters licentie (of bereid deze te behalen)

Beloning
Je komt te werken in één van de leukste wedstrijdorganisaties van Nederland. De Slotwedstrijdencommissie gaat een aantal keer per jaar op de gaafste uitjes en jij mag natuurlijk mee! Je doet veel contacten op in de roeiwereld en maakt kennis met mensen van andere roeiverenigingen.

Je (reis)kosten worden vergoed. De ervaring die je opdoet met dit evenement is zeer waardevol voor je verdere carrière in, of buiten, de roeiwereld.

Reageren
Geïnteresseerden kunnen tot en met 27 november 2019 hun interesse (vergezeld van CV en motivatie) per mail kenbaar maken bij de Commissaris Slotwedstrijden van de NSRF, Wouter van Groeningen (slotwedstrijden@nsrf.nl). Ook voor vragen kun je contact opnemen via dit e-mailadres.

NSRF Bestuur 2017-2018

Op de ALV van 21 oktober jongstleden hebben we afscheid genomen van Charlotte van Zutphen als secretaris. Ze heeft ruim twee jaar met ons aan de weg getimmerd om de NSRF dichterbij representatie op topniveau te brengen. Wij danken haar voor haar sublieme rol als secretaris en collega bestuurder. Lize Konings, lid van de W.S.R. Argo is voorgedragen als opvolger en ook als zodanig geïnstalleerd.

Ook Niels Helmer heeft het stokje van commissaris competitieroeien overgedragen, en wel aan Florence Blaauwgeers van de A.R.S.R. Skadi. Niels blijft echter nog onderdeel uitmaken van het bestuur in de functie van vicevoorzitter.

Hiermee heeft het bestuur der Nederlandse Studenten Roeifederatie zich als volgt geconstitueerd:

Drs. J.J.E. Rovers – Voorzitter
Dhr. C.L. Helmer – Vicevoorzitter
Mej. L. Konings – Secretaris
Drs. A. Nieuwenhuis – Penningmeester
Mej. E.L. Wouters – Commissaris Wedstrijdroeien
Mej. F. Blaauwgeers – Commissaris Competitieroeien
Mej. H. de Vries – Commissaris Slotwedstrijden

Ons secretariaat is door bovenstaande wijzigingen verhuisd naar Laurens Reaalstraat 25, 3531 GM Utrecht.

 

De EUC terugblik van.. Arlette en Floor van W.S.R. Argo

‘De EUC terugblik van…’ is een rubriek die ons meeneemt naar de bijzondere roeiervaring van een ploeg die in actie kwam op de laatste editie van het EUC. Wat ging er goed, wat ging er HEEL goed en wat ging er vooral niet zo heel goed? Wat heeft het EUC de ploeg gebracht, hoe hebben zij zich voorbereid en smaakt zo’n EUC naar meer? De lichte damesch Arlette de Vegt en Floor Steenvoorden van W.S.R. Argo kijken terug op hun bronzen avontuur in Servië.

Neem ons mee naar de race…
De race was strijden vanaf de eerste haal, onze finale was aan het einde van de dag dus het weer was aanzienlijk slechter geworden. De WAB was hier niet mee te vergelijken en op de Rijn zou dit een vaarverbod zijn voor alle boten. Tijdens het oproeien hadden we dit al snel door dus we hebben onze dollen omhoog gezet en geprobeerd niet te veel water in de boot te krijgen. Een paar startjes geoefend en toen moesten we al oplijnen. De zenuwen waren wel aanwezig, dit was de laatste race van een geweldig seizoen. We hadden als doel om top 3 te varen of een goede race te varen met acceptatie dat de andere beter waren, want je weet tenslotte nooit wie je concurrenten zijn op de EUC. We waren via de herkansing in de finale gekomen dus de meeste tegenstanders hadden een wedstrijd minder gevaren. Vooral met sterke tegenwind zouden we mogelijk wat energie te kort komen.

Onze start ging goed, we lagen de eerste 250 voor, dat was heel apart want de start was nooit een van onze sterkste punten. Dit hadden we vast te danken aan het feit dat we op de trainingsdag, toen het ook hard waaide, startjes moesten oefenen van onze coaches in het ergste water terwijl andere ploegen in het betere water bleven. Met harde tegenwind en golven is het lastig om snelheid te maken dus snelheid behouden was het doel. Mishalen beperken en zorgen om snelheid vast te houden. Al bij de 1000m waren de top 3 boten duidelijk, wij lagen 3e en wilden dat behouden. Met 2 bootlengtes voor op de nummer 4 van het veld was onze positie goed, maar één mishaal en dan was een podiumplek uit zicht. In de boot werden onze gebruikelijke calls vervangen door ‘normaal doen’ ‘hoog zitten’ en ‘ uitpikken’. Eindsprinten durfden we niet, we lagen nog goed dus kwamen in tempo 30 als derde over de finish. In een tijd van 9:43,75, we hebben lang van onze laatste race mogen genieten.

Welke (evt. bijzondere) voorbereidingen hebben jullie getroffen om tot dit resultaat te komen?
We hebben geen bijzondere voorbereiding gedaan voor de EUC, maar achteraf hebben we onze medaille misschien te danken aan roeien op de Rijn. We wisten precies wat onze focuspunten waren voor slecht water in combinatie met tegenwind en konden een goede haal opzoeken.

Wat vonden jullie van de ervaring om naar het EUC te gaan?
Het was een leuke nieuwe ervaring, veel aspecten zijn anders dan een Nederlandse roeiwedstrijd dus daar moet je op instellen en er mee om kunnen gaan. Er was bijvoorbeeld geen zoutloos eten, dus dan moet je net wat creatiever zijn dan thuis.

Smaakt zo’n EUC blik naar meer? Wat wordt jullie volgende doel?
Deze medaille was een goed afsluiting van het seizoen, we hebben alles eruit gehaald wat erin zat. Volgende doel voor Arlette is Elite worden en ontdekken of de skiff net zo leuk is als de dubbel twee. Voor Floor is het doel een baan zoeken nu dat ze afgestudeerd is, en misschien nog een keer de NKIR winnen.

De EUC terugblik van.. Helen en Minke van D.R.V. Euros

‘De EUC terugblik van…’ is een rubriek die ons meeneemt naar de bijzondere roeiervaring van een ploeg die in actie kwam op de laatste editie van het EUC. Wat ging er goed, wat ging er HEEL goed en wat ging er vooral niet zo heel goed? Wat heeft het EUC de ploeg gebracht, hoe hebben zij zich voorbereid en smaakt zo’n EUC naar meer? We stellen wat vragen aan Helen Harmsen en Minke Holleboom van D.R.V. Euros. 
Allereerst, van harte gefeliciteerd met het behalen van jullie blik/medaille! Neem ons mee naar de race, hoe ging deze? Ging het oproeien direct al goed of was het juist een slechte generale, was iedereen onwijs zenuwachtig of viel het mee, hoe ging de start, hebben jullie een enorme eindsprint in moeten zetten?
Het was onzettend zwaar weer, harde wind tegen met (vooral op de eerste kilometer) ontzettend hoge golven. Tijdens het toernooi hebben we steeds beter leren omgaan met de golven. De trainingsdag, en een extra stukje varen op de herkansingsdag zorgden ervoor dat we wisten hoe we om moesten gaan met het weer en hoe we onze riemen zouden gaan stellen voor de finale. Het oproeien voor de wedstrijd was raar door de compleet onduidelijke vaarregels maar technisch zat het goed. De hoge golven zorgden er desondanks voor dat onze start voornamelijk bestond uit mishalen, maar zo ook bij onze concurrenten. Toen de boot eenmaal op snelheid was kwamen we in een ritme wat we vast konden houden. Al snel lagen we derde in het veld. We hadden vertrouwen dat we de boot die tweede lag ook nog zouden kunnen inhalen. Door ons roeien goed aan te passen op het weer konden wij rond de 1000 meter, waar de wind iets afnam, naar de tweede plaats in het veld schuiven. Dit wisten we vast te houden tot de finish waar we alleen de sterke Letten voor ons moesten laten. We zijn heel blij met onze zilveren medaille! We wisten dat de Letten erg sterk waren en dat dit het maximale was wat we er uit konden halen, en dat dat dan lukt door je beste race te varen onder de omstandigheden is geweldig.
Welke (evt. bijzondere) voorbereidingen hebben jullie getroffen om tot dit resultaat te komen?
Na de NSRF hebben we nog anderhalve week keihard doorgetraind, om de laatste technische puntjes er in te laten slijten. Daarnaast zijn we allebei vlak voor vertrek nog even langs onze fysio geweest, die ons vertelde dat we zonder eremetaal niet terug mochten komen. Ook hebben we een goede instagram analyse gedaan van onze tegenstanders voor zover we achter hun namen konden komen. Daarnaast hebben we op de nodige steun mogen ontvangen van het Universiteits Fonds en de Sportkoepel van de UT.
 
Wat vonden jullie van de ervaring om naar het EUC te gaan?
Gaaf om eens tegen andere tegenstanders te roeien. Het is heel anders dan in Nederland, waar je alle tegenstanders van het developmentklassement goed kent en weet waar je staat. Op de EUC was het afwachten tot tijdens de wedstrijd hoe goed de tegenstanders zouden zijn, dat maakt het erg spannend. Maar of het nu een piekfijne Willem Alexanderbaan is of een meer met petflessen als bollenlijn, je moet nog steeds zo snel mogelijk van A naar B met zieke golven.
Smaakt zo’n EUC blik naar meer? Wat wordt jullie volgende doel?
Ja, zeker. Zo’n internationale wedstrijd is ontzettend leuk! Minke zal volgend jaar een nieuwe uitdaging aangaan in de skiff. Helen heeft haar wedstrijdloopbaan op deze manier mooi afgerond en bekroond met de zilveren medaille, en zal volgend jaar haar coachcarrière beginnen.
Weke hoogtepunten en dieptepunten hebben jullie beleeft op het EUC?
Dieptepunt: vergeten om op te laden, en zo zelf vervoer moeten regelen voor onze riggers, riemen, bankjes en tools. Het heeft wel een mooie verzameling dagboekstukjes en foto’s via whatsapp over de avonturen van onze riggers opgeleverd!
Hoogtepunten: Tweede worden! De coach-villa van onze coaches, met heel chill zwembad om tijdens trainingsdagen in te chillen! En de eerste dag (woensdag), waarop we aankwamen, hebben we al kort geroeid. Toen was de baan echt op zijn mooist, het water was perfect glad en volgens onze speedcoach gingen we heeeeel snel!

De EUC terugblik van.. de Acht van D.S.R. Proteus-Eretes

‘De EUC terugblik van…’ is een rubriek die ons meeneemt naar de bijzondere roeiervaring van een ploeg die in actie kwam op de laatste editie van het EUC. Wat ging er goed, wat ging er HEEL goed en wat ging er vooral niet zo heel goed? Wat heeft het EUC de ploeg gebracht, hoe hebben zij zich voorbereid en smaakt zo’n EUC naar meer? In dit stuk het verhaal van de 8+ van D.S.R. Proteus-Eretes bestaande uit Stefan van der Toorn, Bart Overes, Niek van der Grift, Roland Gunther, Vincent Klaassens, Friso Dam, Jiri de Vos, Robert van Houten en stuur Fleur Wellen.

Na maanden lange voorbereidingen, vele wissels, nog meer blessures en bovenal heel veel trainingen, begon onze reis naar het European University Championship om half 6 in de ochtend op woensdag18 juni op Proteus. Hier hadden wij verzameld met zijn allen om daarna door te gaan naar het vliegveld van Rotterdam. Vanaf daar vlogen wij naar Budapest. Sommige mensen met wat meer beenruimte dan anderen. Eenmaal aangekomen in Budapest hebben wij de taxi gepakt naar het treinstation om daar vier uur later de trein naar Subotica te pakken. Na deze vier uur kwamen wij erachter dat de trein ook nog twee uur vertraging had dus konden wij nog wat langer genieten van het net ingevoerde Europese internet in Budapest. Na een treinreis van vijf uur en twee paspoortcontroles later, kwamen wij om zes uur ‘s avonds aan op het station van Subotica. We zijn direct door gegaan naar het avond eten dat op typische Servische wijze geserveerd werd, met heel veel zout. Wij waren blij dat het kraanwater drinkbaar bleek te zijn en dat we niet hoefden in te wegen voor het toernooi.

Op donderdagochtend hebben wij ons eerste baantje geroeid op Lake Palic. Wat het leuke is aan een meer, is dat golven nog meer kunnen opbouwen. Hier waren wij als zware jongens met een lage boot nog niet helemaal tegen opgewassen dus na een baantje lag de hele boot vol met water en was iedereen blij met de luchtkasten in de boot. Dit kon ons er niet van weerhouden om ’s middags nog een baantje te gaan roeien. Met betere omstandigheden ging de training ook veel beter.

Vrijdag was de dag van de voorwedstrijd, maar omdat we vonden dat we nog niet genoeg getraind hadden hebben we op vrijdagochtend vroeg nog een korte training gedraaid om helemaal gewend te raken aan de baan en elkaar. Het was namelijk de derde training in Servië en de derde training in de opstelling van de wedstrijd. Na de training zijn we terug gegaan naar de kostschool waar we tijdens het gehele EUC verbleven om ons mentaal voor te bereiden op de voorwedstrijd van later die dag. Toen het eenmaal later die dag was, zijn we weer met z’n allen de bus ingestapt voor de race. Wij lagen in de voorwedstrijd tegen middengroep licht van Laga, London University, twee achten uit Polen en een acht uit Kroatië. We hadden van onze coaches gehoord dat de boot van London hard uit de start zou komen dus dat wij nog maar harder moesten starten. En dat deden we, we pakten direct uit de start een voorsprong die we de hele race niet meer weg hebben gegeven. Met deze eerste plek in de voorwedstrijd waren we direct door naar de A-finale en hoefden we geen herkansing te varen op zaterdag. Daarnaast hadden we ook de snelste tijd van de dag. Dit resultaat hebben we gevierd door met zijn allen een ijsje te gaan eten want we waren nog steeds alcoholvrij dus bier zat er nog niet in.

Zaterdag hadden wij een vrije dag, en wat ga je dan doen, trainen natuurlijk. Nadat we allemaal lekker hadden kunnen uitslapen zijn we in het middaguur afgereisd naar het meer om daar nog een baantje te varen. Dit korte baantje werd nog wat verder ingekort door onweer. Desalniettemin was het een goed trainingsbaantje. De rest van de dag heeft iedereen lekker gechilld. Op zondag was het de matchday. Om alvast weer wat bloed door onze benen te laten te stromen, zijn we om 9:00 uur ‘s ochtends alvast twee maal de baan over gegaan. We merkten toen al dat het weer wat harder was gaan waaien dan de dagen ervoor. Om een klein beetje de wind te kunnen trotseren en om water uit onze boot te houden, is er ter plekke nog een stormbord gemaakt voor op de boot. Vooral Vincent was hier heel blij mee want zelfs hij kon met zijn brede schouders niet voorkomen dat de boot vol liep met water.

Om 15:50 zouden we van start gaan in de A-finale. Hier lagen wij naast Oxford-Brookes, die net als wij direct geplaatst waren vanuit hun voorwedstrijd, daarnaast lagen wij weer naast de lichte acht van Laga, University of London, de Poolse acht uit Kozminski en een Duitse acht uit Aken. Door de harde wind was de wedstrijd al wat uitgelopen maar in de finale voor ons, was er ook nog een boot omgelsagen. Hierdoor konden wij pas 45 minuten later starten. Dit gaf ons wel mooi de tijd om de boot leeg te hozen met de bekertjes en sponzen die we hadden meegenomen. Toen de boot helemaal water vrij en we mochten gaan starten was het al iets minder hard gaan waaien maar er stond nog steeds een forse wind. Hierdoor werden we wel weggestart met een versnelde startprocedure. De start was zo snel dat eigenlijk niemand het door had, gelukkig hadden we een scherpe boeg en stuur en daardoor konden we nog redelijk wegkomen. De eerste 250 meter was echt oorlog op het water want hier waren de golven het hoogst en we raakte de ene na de andere golf waardoor de boot weer helemaal vol liep met water. Desondanks kwamen we nog voor Oxford-Brookes de start uit. Deze voorsprong hebben we helaas niet vast kunnen houden maar uiteindelijk zijn we tweede geworden wat dus een zilveren medaille opleverde. Deze prestatie hebben wij samen met de twee zonder die ook een zilver  medaille hebben gewonnen gevierd door met zijn allen uit eten te gaan en daar ook weer alcohol te nuttigen.

We vonden het heel leuk en leerzaam om met zulke goeie roeiers in de boot te zitten om naast andere goeie boten te liggen. De wedstrijd was toch weer heel anders dan alle Nederlandse wedstrijden die we tot nu toe heb meegemaakt. Vooral de tegenstand was een groot verschil, vooral de manier waarop ze zich gedroegen. De Engelsen waren heel luidruchtig, zowel op het water als daarnaast en hierdoor was het soms lastiger om gefocust te blijven. Handig dat we dit nu weten voor de volgende wedstrijd: we zullen minder verrast worden door hun geschreeuw.

We vonden het een super leuk toernooi met een mooi resultaat waar we goed op door kunnen bouwen volgend jaar!

De EUC terugblik van.. Steven en Wim van D.S.R. Proteus-Eretes

‘De EUC terugblik van…’ is een rubriek die ons meeneemt naar de bijzondere roeiervaring van een ploeg die in actie kwam op de laatste editie van het EUC. Wat ging er goed, wat ging er HEEL goed en wat ging er vooral niet zo heel goed? Wat heeft het EUC de ploeg gebracht, hoe hebben zij zich voorbereid en smaakt zo’n EUC naar meer? Bij deze het verhaal van Steven Coevert en Wim Hak van D.S.R. Proteus-Eretes.

Allereerst, van harte gefeliciteerd met het behalen van jullie blik/medaille! Neem ons mee naar de race, hoe ging deze? Ging het oproeien direct al goed of was het juist een slechte generale, was iedereen onwijs zenuwachtig of viel het mee, hoe ging de start, hebben jullie een enorme eindsprint in moeten zetten?
Tijdens de eerste training op het meer viel op dat het daar flink kon waaien en dat daardoor zeker rekening gehouden moest gaan worden met golven. We hebben die training aan het eind even wat startjes geoefend met de weersomstandigheden die er heersten. Na een paar halen kregen we een golf die de boot direct stil en vol water legde. De toon was gezet: het zou strijden worden.

Op de dag van de voorrondes bleek het echter best mee te vallen. Na 500 meter lagen we al flink voor op het veld. Aangezien op zo’n kampioenschap mensen wel flink goed kunnen eindsprinten en wij dit nog niet helemaal goed beheersten, was het zaak om deze voorsprong zo veel mogelijk op te bouwen. Aan het eind van de race bleek dat dat inderdaad nodig was, aangezien de finish nog best close was. Na twee keer vlak achter elkaar de finishtoeter gehoord te hebben was wel zeker dat we door waren (eerste twee gingen direct door naar de finale), maar altijd leuk om even te horen of je nou eerste of tweede bent geworden. Toen bleek dat we de eerste tijd hadden in niet alleen onze voorronde, maar ook in de andere voorwedstrijd zou dit de winnende tijd geweest zijn. Dat bood zeker wat perspectief.

Op de dag van de finale bleek dat de wind weer was aangezet. Gelukkig bleek dat de training van de donderdag ervoor zijn vruchten had afgeworpen. De start ging lekker: we lagen na deze start al aanzienlijk voor op het veld. Blijkbaar konden we beter omgaan met deze erbarmelijke omstandigheden dan anderen. De eerste kilometer in dit strijdende weer bleef dit hetzelfde en als alles bleef zoals het was zouden we als eerste de streep passeren. Helaas bleek echter dat gedurende de tweede kilometer het water wat coulanter werd, wat onze voordelen ten opzichte van de andere ploegen wegnam. De ploeg van Oxford Brookes maakte hier gebruik van en met een grandioze tweede kilometer wisten ze hun achterstand om te buigen naar een winst. De tweede plaats was nog wel van ons. Niet waar we op hadden gehoopt, maar tegen de aanval van Brookes waren we niet opgewassen.

Welke (evt. bijzondere) voorbereidingen hebben jullie getroffen om tot dit resultaat te komen?
Iedereen kent het standaard verhaal over een heel seizoen lang samen ervaringen opdoen, wat ook zeker waar is. Het is echter ook belangrijk om op de juiste momenten veel rust te pakken. Dat hebben we ook zeker gedaan, en wel met een tripje naar het plaatselijke zwembad. Maar ook zeker het bezoeken van de plaatselijke dierentuin helpt voor het nodige vermaak.

Wat vonden jullie van de ervaring om naar het EUC te gaan?
Kampioenschappen als het EUC zijn een aanrader voor iedere ploeg die internationale ervaring wil opdoen. Je leert bijvoorbeeld omgaan met tegenstanders met verschillende race-indelingen en daarmee ook hoe je bijvoorbeeld een buffer opbouwt om een eindsprint te pareren.

Weke hoogtepunten en dieptepunten hebben jullie beleefd op het EUC?
Het hoogtepunt is volgens ons wel dat we zowel in de voorronde als in de finale zo makkelijk voor kwamen te liggen. De eerste 500 meter was gewoon rammend goed, vooral in de voorronde. Daarnaast is het natuurlijk leuk als je wint van Olympische kampioenen. Het enige echte dieptepunt is wel de laatste kilometer van de finale. Het is natuurlijk nooit fijn om je tegenstanders dichterbij te zien komen en te realiseren dat was je ook probeert, ze in blijven lopen.

Smaakt zo’n EUC blik naar meer? Wat wordt jullie volgende doel?
Het was natuurlijk zeker jammer dat we geen goud hebben gewonnen, maar na een tijdje word je ook wel blij van zilver. Zeker als je die medaille meeneemt naar huis en al je familie en vrienden trots zijn op wat je hebt bereikt. Wij als roeiers zijn natuurlijk altijd dorstig naar meer, maar familie vindt bijna alles wat je doet wel mooi. Dit geeft ook de wil om de volgende keer verder te gaan dan nu. Om voor goud te gaan, om de mensen thuis nog trotser te laten zijn. Dit kan op meerdere manieren. Volgend jaar weer EUG, of toch Henley? We zien volgend jaar wel waar we heen willen werken, maar dat het episch wordt, is nu al besloten.

U.S.R. Triton organisator NSRF besturencongres

Op 4 november 2017 (onder voorbehoud) vindt het jaarlijkse Aegon | NSRF besturencongres plaats. Ieder jaar rouleert dit evenement tussen de roeiverenigingen. Aankomend jaar zullen we dan ook te gast zijn in Utrecht met de U.S.R. Triton als organisator. We kijken uit naar een mooie samenwerking. Meer informatie over de commissie en te zijner tijd over het programma is hier te vinden.

Gezocht: secretaris voor roeiseizoen 2017-2018

Het bestuur van de Nederlandse Studenten Roeifederatie is op zoek naar geïnteresseerde kandidaten voor de functie van Secretaris. Interesse? Lees dan snel verder.

De Nederlandse Studenten Roeifederatie (NSRF) is al 50 jaar de belangenbehartiger van alle Nederlandse studentenroeiverenigingen. In die rol onderhoudt ze namens haar achterban contacten met nationale en internationale studentensportkoepels, de nationale roeibond en andere relevante instanties. Daarnaast is de NSRF als initiator en organisator betrokken bij een hele reeks aan evenementen. De meest bekende daarvan zijn de jaarlijkse NSRF Slotwedstrijden op de Bosbaan en het NSRF Besturencongres met daarin de Aegon Bestuursbokaal.

Doel van de functie:
Als secretaris ben je verantwoordelijk voor alle communicatie tussen de NSRF en de 26 lidverenigingen. Je vind het leuk om met deze partijen via verschillende communicatiekanalen te communiceren: per mail, telefoon, op congressen en andere bijeenkomsten, via de website en via de social media kanalen van de NSRF. Je organiseert de tweejaarlijkse ALV’s, notuleert en houdt, samen met de voorzitter van de NSRF, toezicht op het uitvoeren van de daar geïnitieerde acties. Ook stuur je de congrescommissie aan, een driekoppige commissie die elk jaar het NSRF Besturencongres organiseren met een jaarlijks wisselende gastcommissie vanuit een van de 26 lidverenigingen. Je onderhoudt hierbij ook actief contact met onze sponsor, Aegon.
Naast de functie-specifieke taken ben je samen met 5 andere bestuursleden bezig met het onderhouden van contact met de KNRB, KNSRB, SSN en andere partijen – en de opzet en het uitrollen van het algemeen beleid van de NSRF.

De toekomstige secretaris:
• Is actief (geweest) in een studentenroeivereniging, bijvoorbeeld in commissies of een bestuur;
• Heeft ervaring en affiniteit met communicatie gerelateerde taken (bijvoorbeeld als oud secretaris, maar dit is geen vereiste)
• Heeft interesse in ontwikkelingen in het Nederlandse Studentenroeien;
• Draagt bij aan het beleid van de NSRF;
• Vergadert maandelijks met het NSRF-bestuur op een centrale plaats in Nederland;
• Woont enkele malen per jaar ALV’s en andere NSRF-bijeenkomsten bij.

Wat krijg ik er voor terug?
Je zult deel uit maken van een team van bestuursleden, allen van verschillende verenigingen afkomstig. In dit team krijg je de kans je verder te ontplooien en te ontwikkelen op beleidsmatig- en bestuurskundig gebied binnen de roeiwereld. Je bouwt een flink netwerk op met relevante contacten waar je later nog veel aan hebt. De functieduur is in overleg in te vullen, maar in verband met de continuïteit wordt gestreefd naar langere beschikbaarheid (minstens twee jaar). Functie specifiek zul je je communicatie skills verder kunnen ontplooien en werk je samen met veel verschillende mensen en partijen. Je reiskosten worden uiteraard vergoed.

Meer weten?
Voor meer informatie kun je contact opnemen met Charlotte van Zutphen (huidige secretaris), telefoon 06-8225 6116, of per email. Je persoonlijke motivatie met een CV zien we graag voor 15 augustus 2017 tegemoet op secretaris@nsrf.nl.

Wat te doen met € 3.500,-? Een terugblik door de winnaars van deel I van de Aegon Bestuursbokaal

Op 29 oktober 2016 vond het NSRF Besturencongres plaats in Wageningen. Tijdens deze dag presenteerden onder andere de besturen hun plannen voor komend seizoen in het kader van de Aegon Bestuursbokaal en was het aan de jury om de winnaar aan te wijzen. U.S.R. “Triton” maakte samen met A.U.S.R. Orca veel indruk met hun gezamenlijke plan ‘Roeien in Vianen’ en mochten de hoofdprijs van € 3.500,- mee naar Utrecht nemen.

Een terugblik door Tom Bresser, Commissaris van het Materieel I van U.S.R. “Triton”:

Voor diegenen die het project niet meer zo goed voor ogen kunnen halen, kun je nog eenmaal kort uitleggen wat jullie (winnende) project precies inhoudt?
“In ons gezamenlijke project van Orca en Triton hadden we de ambitie om een externe roeilocatie te realiseren, zodat onze (aankomende) toproeiers zich kunnen blijven ontwikkelen naar de top. Hier was veel behoefde aan door de toenemende drukte op het Merwede kanaal in Utrecht en de verstedelijking rondom het water.”

Hoe zijn Triton en Orca op het idee gekomen om krachten te bundelen voor het project ‘Roeien in Vianen’?
“Het idee om de krachten te bundelen is voorgekomen uit het ‘gezamenlijke leed’. Beide verenigingen merkten dat met name de ouderejaars wedstrijdroeiers niet fatsoenlijk konden trainen en er vaak ook gevaarlijke situaties ontstonden voor ongestuurde nummers. Verder lieten alle mogelijke oplossingen in Utrecht te lang op zich wachten, waardoor besloten is om het heft in eigen handen te nemen. Omdat het dus een Utrecht breed probleem is, hebben we het samen opgepakt. Daarbij heb je met twee verenigingen natuurlijk meer middelen en kennis om een project als dit te realiseren.”

Nadat jullie de bestuursbokaal wonnen, wat waren jullie eerste gedachtes en eerste stappen? (zoiets als champagne opentrekken, interview met NL Roei/Roei Ned etc..)
“Nadat we het bestuursbokaal hadden gewonnen was er een klein beetje ongeloof en veel blijdschap. Je hoopt en werkt altijd om te winnen, maar je weet dat er veel andere goede projecten zijn. Het hangt altijd af van waar de jury naar opzoek is. Er was helaas geen champagne, maar we hebben er wel een biertje op gedronken (onderdeel van de prijs). Op weg naar huis kwamen meteen de eerste telefoontjes voor interviews over het project en de bestuursbokaal. Dat was even schakelen, maar hierdoor hebben we wel meteen ons project verder kunnen promoten.”

Op welke wijze hebben jullie het prijzengeld gebruikt voor jullie project? (zoals naar botenvervoer, naar de vlotten, jezelf salaris gegeven ;))
“Salaris was leuk geweest! Maar we hebben het geld direct in het project gestopt. Het winnen van het bestuursbokaal met een mooi geldbedrag was namelijk ook een goede eerste stap in de crowdfundingsactie die we hebben gehouden. Hiermee hebben we voldoende geld opgehaald om uiteindelijk een loods van 7,8 x 20 m te kopen waarin we de boten gaan stallen. Het prijzengeld heeft hier direct aan bijgedragen.”

Hebben jullie tips voor besturen die volgend jaar weer meedoen aan de Aegon Bestuursbokaal?
“Het bestuursbokaal kan een goede stimulans zijn om een project echt een boost te geven. Het idee om te roeien in Vianen bestond al langer bij ons en vorig jaar is er ook al veel energie in gestoken door beide verenigingen. Door dit project te gebruiken voor het Aegon Bestuursbokaal hebben we een hoop (positieve) aandacht en feedback gekregen. Daardoor hebben we in de afgelopen maanden flinke stappen kunnen zetten. Kies dus een uitdagend project waarbij alle hulp welkom is.”

Kun je wat vertellen over welke mijlpalen jullie al hebben bereikt en wat er nog meer op de planning staat?
“In de afgelopen maanden hebben we met behulp van een oud-lid, die notaris in Vianen is, de werkgroep omgezet naar een officiële Stichting. Hierdoor is het een stuk makkelijker en duidelijker communiceren met bedrijven en de gemeente. Verder zijn de vlotten ongeveer twee maanden geleden geplaatst en hebben we ondertussen de omgevingsvergunning verkregen voor het neerzetten van een loods. Deze staat er nu ook sinds een kleine twee weken. Er is zelfs al enkele keren getraind in Vianen!”

Organisator NSRF Besturencongres 2017

In het najaar van 2017 zal het altijd zo geweeschte NSRF Besturencongres weer plaatsvinden. Een dag gevuld met inspirerende sprekers en/of workshops, een fijne (en goedgevulde) lunch én uiteraard een moment om te zien waar andere studentenroeiverenigingen mee bezig zijn tijdens de pitches van de Aegon Bestuursbokaal. Het doel van deze dag? Besturen te inspireren en aan te zetten tot het maken van concrete plannen om hun roeivereniging naar een hoger plan te tillen.

Voor de organisatie van deze toffe dag zijn we op zoek naar een studentenroeivereniging die samen met de NSRF Congrescommissie deze dag tot in de puntjes zal verzorgen. Draai jij je hand niet om voor het organiseren van een congres voor meer dan 150 man? Schrik jij niet van het regelen van meer dan 300 broodjes en raak jij niet in paniek als de presentatielaptop uitvalt maar bedenk je vlug een goede oplossing? Eerste, tweede, derdejaars of nog-oudere-jaars, een klein beetje of juist een heleboel commissie-ervaring?

Dan is de organisatie van het NSRF Besturencongres echt iets voor jou, en laat het ons weten! Je kunt je via de secretaris van je vereniging aanmelden tot 17 mei aanstaande. Vragen? Vragen! Dat kan via Charlotte van Zutphen, secretaris@nsrf.nl.